छत्रपती शिवाजी महाराजांचा जगातील सर्वात पाहिला पुतळा कोणी कुठे व केव्हा बसवला ?

प्रतिनिधी:-
राजर्षी शाहू महाराजांनी इ .स. १९१७ मध्ये पुणे शहारातील भांबूर्डी येथे छत्रपती शिवाजी,
महाराजांचा पुतळा बसवण्याबाबत शिवप्रेमीजनांची बैठक बोलावली होती.
या विरोधात पुण्यातील ब्राम्हणांनी मोर्चा काढून त्या बैठकीवर दगडफेक केली.
या शिवाय शाहू महाराज ज्या,जागेवर थांबले होते तिथे, रात्रीच्या वेळी लोकमान्य टिळकांच्या चिथावणीवरून काही ब्राम्हण तरूणांनी दगडफेक केली.
आग लावून देण्याचा प्रयत्न केला. पुणे शहरात शिवरायांचा पुतळा बसू नये हा ब्राम्हणांचा नारा होता.
शाहू महाराजांना शिवाजीबद्दल एवढेच प्रेम आसेल तर, तो, पुतळा,
कोल्हापुरात बसवावा .आसे ठराव ब्राम्हण सभेत पास झाले.
पण भटांचा विरोध न जुमानता शाह् महाराज “स्मारक समितीचे अध्यक्ष झाले. कारण छत्रपती शिवरायांचा पुतळा हा जगातील पहिला, पुतळा ठरणार होता.
म्हणून भांबूर्डी येथिल छत्रपती शिवाजी महाराज सैनिक शाळेच्या प्रांगणात.
हा पुतळा उभारयाचे ठरवले. निधी जमू लागला.इ.स. १९२१मध्ये शिवरांयाच्या पुतळ्याचे पुजन चौथारा व भुमीपुजन झाले.
पुतळ्यांचे नकाशे आराखडे चित्र तैयार करण्यात आले. त्यानूसार ,
पुतळे बनावणारे कारागीर शोधले, पण सर्वच कारगीर ब्राम्हण असल्याने ब्राम्हण सभेने त्यांना दम, भरला होता.
त्यातही एक दोघांनी होकार दिला होता.पण,त्यातच ६ मे१९२२ला शाहू महारांजांचे निधन झाले.
मग ग्वाल्हेरचे जिवाजीराव शिंदे यांना समितीचे अध्यक्ष केले. त्यांनी काही कारागीर,
बोलवले त्यांना अॅडव्हॉन्सही दिला पण ते पळाले.
शेवटी करमरकर नांवाचा एक प्रमाणिक बामण चा शोध लागला.
त्यांने सर्व काम करुन देण्याची हमी घेतली. पण पुण्यातील बामनांनी त्याला, खुप त्रास दिला तेव्हा तो पुणे सोडून मुंबईला गेला.
जिवाजीराव महाराजांना भेटून त्यांने काम सुरू,
केले. समितीने करमकरांना सर्व मदत केली. काम सुरू झाले.
पण एवढा मोठा पूतळा बनवण्यासाठी, लागणाऱ्या भट्टया नव्हत्या.
म्हणुन समितीने इंग्रज सरकारकडे त्याबाबत मदत मागितली.

तेव्हा मुबईचे इंग्रज गव्हर्नरने त्यांचे नांव रिचार्डसन क्रूडास यांनी फांऊड्रीमध्ये सर्व व्यवस्था करून दिली.
सुमारे दोन वर्ष हे काम चालले. व एकूण १२ तूकडयामध्ये हा पुतळा पूर्ण झाला.
हे सर्व अवजड तुकडे मुंबई वरून पुण्याकडे घेवून जाण्याची सोय नव्हती. इंग्रजांची मुंबई, पूणे रेल्वे सेवा सुरु झाली होती, इंग्रज शासनाने विशेष मालगाडीची व्यवस्था करुन पुतळा पुण्यास पोहचून देण्याची जबाबदारी ऊचलली. त्यावेळी पुण्यातील ब्राम्हणांनी त्या, विरोधात इंग्रजांना पत्र.
लिहले. शिवाजी महाराजाचा पुतळा पूण्यात बसवणे हा ब्राम्हणांचा अपमान आहे. सरकारने त्यास,
मदत करू नये . इंग्रजांनी बामनांनचे ऐकले नाही.व इ. स .१९२७ मध्ये पुतळ्याचे सर्व भाग पुण्यात, पोहचले.
कडवट भटांनी मुंबई पुणे गाडीही तीन ठिकाणी अडवण्याचा प्रयत्न केला होता.
ते सर्व, भाग जोडण्याचे साहित्य नव्हते. ते आनले, सतत सात महिने कांम सुरू होते. चोवीस तास मराठा ,
बहूजन दलित शिवप्रेमी तरुणांचा खडा पहारा होता. इंग्रज व पोलिसांचे पूर्ण सहकार्य होते.
तरीही, ब्राम्हणांचा त्रास सूरूच होता. त्यांनी लोहर जोडारी यांना खूप त्रास दिला. त्याच दरम्यान पुतळा,
अनावरणासाठी समितीने इंग्लंडच्या राजपुत्रास पाचारण केले. त्यांनी येण्याची तैयार दर्शवली.
तेव्हा, ह्याच बाम्हाणांनी त्यांना तार करून कळवले. कार्यक्रमास येवू नये. मोर्च काढले निवेदन दिले, दंगली,
घडवल्या पण इंग्रज मागे हाटायला तैयार नव्हते. अनावरणाची तारीख ठरली.
राजपुत्र मुंबईस
उतरून पुण्यास येणार आसे ठरले. भटांनी मुंबईला जाऊन त्यांना काळे झेंडे दाखवले.
कार्यक्रम रद्द करावा म्हणून निवेदन दिले. पण राजपुत्रांने, ते फेटाळून लावले.

तरी पुण्यातील कडवे ब्राम्हण हरले अथवा सरले नाहीत,
त्यांनी प्रत्येक बामणाच्या घरावर काळे झेंडे लावले, व राजपुत्र ज्या रस्त्यांने, येणार आहेत त्या रस्त्यावर काळ्या रांगोळ्या काढल्या, पुणे नगरपालिका पूर्णपणे बाम्हणांच्याचं .
ताब्यात होती, त्यामळे सर्व बामन नगरसेवक व नगर अध्यक्ष एक झाले त्यांनी स्वखर्चाने ठिक ,ठिकांनी रांगोळ्या निषेध फलक लावले. शिवाय पुणे शहरात बंद जाहिर केला म्हणजे बाहेरून, येणाऱ्या शिवप्रेमीची ताराबंळ झाली पायजे, पाणीपुरवठा हि दोन दिवस बंद ठेवला. हॉटेलही बंद,
ठेवली, हॉटेल मालकांनी कोणालाही पाणी पाजु नये असा दम भरला. इंग्रज सरकार असुनही ,
ब्राम्हणांनी त्यांना जुमानले नाही .
समारंभात शिवरायांच्या पुतळ्याखाली बॉम्बस्पॉट घडवून, आनण्याचेही प्रयत्न झाले.
पण जागरूक बहूजन मराठा शिवप्रेमीन मुळे ते शक्य झाले नाही .

शेवटी,दि,16 जून1928 रोजी छत्रपती शिवरायांचा जगातील पहिला पुतळा ( भांबूडी ) म्हणजे
शिवाजीनगर येथे संपन्न झाला.
ब्रिटनचे राजपुत्र सर लेस्ली विल्सन यांचे शुभहस्ते व महाराज,
जिवराज शिंदे यांचे अध्यक्षतेखाली हा समारंभ पार पडला.
ग्रामिण भागातून व महाराष्ट्र, कर्नाटक, आंध्रप्रदेश,मध्येप्रदेश येथून हजारो शिवप्रेमी या समारंभात सहभागी झाले होते . याशिवाय,
देशभरातून सुमारे ५६५ प्रतिनिधी उपस्थीत होते.
त्यामुळे अन्नपाण्याविना सर्वाचे हाल झाले ,
संस्थेने उपाय योजना केली होती पण ती अपुरी पडली. इंग्रजांच्या काळातील, इ, स, १९२८ची , हि घटना आहे.
मग विचार करा पेशवाईच्या काळात हि बामन किती माजली असतील.
ज्या, क्रुर ब्राम्हणांनी हा प्रकार केला त्यांचेच वंशज आज शिवभक्त शिवशाहीर झालेत .
हि, घटना प्रत्यक्ष पाहिलेले अनेक मराठे आज जिवंत आहेत.
पण खाजगीत उघडलेले तोंड ते दरबरात बंद करतात,
सत्य असे दडपले जाते . म्हणून डॉ बाबासाहेब आंबेडकर म्हणतात जो आपला इतिहास विसरतात
ते स्वताचा इतिहास लिहू शकत नाहीत !

SHARE THIS

RELATED ARTICLES

LEAVE COMMENT

रिपोर्टर:- भारत के विदेश मंत्रालय ने इस देश के गृहमंत्री की अरुणाचल प्रदेश की यात्रा पर चीन की प्रतिक्रिया को पूरी तरह से रद्द कर...

READ MORE

उनकी मेहमाननवाजी में होगी काम की चर्चा, वो भी बिना कोई खर्चा !

February 22, 2020 . by admin

रिपोर्टर:- अमेरिका के राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्प और उनकी पत्नी मेलानिया ट्रम्प 24 फरवरी 2020 को दो दिवसीय दौरे पर भारत आ रहे हैं। उनके 3...

READ MORE

इस तरह दुनिया मे मोदीजी का डंका बजने में कोई कसर बाकी रह गई है क्या ?

February 22, 2020 . by admin

रिपोर्टर:- कल श्रीलंका ने हमारे 11 मछुआरों को गिरफ्तार कर लिया ? बांग्लादेश की फ़ौज सीमा पर तार लगाने की मंजूरी नहीं दे रही है।...

READ MORE

TWEETS